تبليغاتX
زنده باد ابر مرد مشرقی حضرت داریوش







نويسندگان



آثار تاريخي يك عاشق



دوستان عاشق تنها



وضعیت من در یاهو



آمار وب



طراح قالب:



لوگو دوستان



موزیک و سایر امکانات





شهر غم

خسته و دربه در شهر غمم
شبم از هرچي شبه سياهتره
زندگي زندون سرد كينه‌هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره
چي مي‌شد اون دستهاي كوچيك و گرم
رو سرم دست نوازش مي‌كشيد
بستر تنهايي و سرد من رو

بوسه گرمي به آتيش مي‌كشيد
چي مي‌شد تو خونه كوچيك من
غنچه‌هاي گل غم وا نمي‌شد
چي مي‌شد هيچكسي تنهام نميذاشت
جز خدا هيچكسي تنها نمي‌شد

من هنوز دربدر شهر غمم
شبم از هرچه شبه سياهتره
زندگي زندون سرد كينه‌هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره


من هنوز دربدر شهر غمم
شبم از هرچه شبه سياهتره
زندگي زندون سرد كينه‌هاست
رو دلم زخم هزار تا خنجره

سراب آرزو

 ای کسانی که مامور دفن من هستید به وصیت من گوش کنید

مرا درتابوت سیاهی بگذارید تاهمه بدانند هر چه سیاهی در دنیا بود کشیدم

 چشم هایم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار بودم و کسی به

این انتظار پایانی نبخشید

دستهایم را باز بگذارید تا همه ببینند که چیزی از این دنیا با خود نبردم

 درآخر یخی به شکل صلیب بر روی مزارم بگذارید تا با اولین تابش

خورشید به جای عزیزم بر من بگرید

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 8:17 PM | |







غم ...........

 

    

 غم اومده خونه من انگشتو بر درمیزنه

 مهمونه ناخوانده من هر شب به من سرمیزنه

این غمه که در میزنه دلم براش پرمیزنه

مهمونه ناخوانده من هر شب به من سر میزنه

زندگی زندونه منه بعد ازخدا گواه من چشمهای گریونه منه

ای غم بیا ای غم بیا خوش اومدی خونه من

یه وقت نشه حوس کنی بری خونه یار من

دل کوچیکش جای تو نیست خونه تو دل منه

جای تو ای غم همیشه  در قلب  و محفل  منه

ای غم بیا ای غم بیا خوش اومدی خونه من

بیا تا که تا آروم بشه این  دله دیوونه من

 

 خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن

   زغمهای دگر غیر از غم عشق رها کن 

 تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

   شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 2:0 AM | |







ای زندگی دلگیرم ازت ..........

                              بگوييد بر گورم بنويسند

                               زندگي را دوست داشت

                                 ولي آن را نشناخت

                                      مهربان بود

                                   ولي مهر نورزيد

                               طبيعت را دوست داشت

                                ولي از ان لذت نبرد

                        در ابگير قلبش جنب و جوشي بود

                              ولي كسي بدان راه نيافت

                        در زندگي احساس تنهايي مي نمود

                             ولي هرگز دل به كسي نداد

                                  و خلاصه بنويسيد

                     زنده بودن را براي زندگي دوست داشت

                          نه زندگي را براي زنده بودن

                  

 

     چه تاجی زدی بر سرم زندگی

     به غیر از مصیبت به جز بندگی

     یه روزم اگه دل به شادی گذشت

     چه شادی که با نا مرادی گذشت

     ندیدم بهاری محبت ز یاری

     دلم غرق خون شد عجب روزگاری

     نه یک خنده بر لب نه آسودم از غم

     نه چشمم به در منتظر بوده یک دم

     ندیدم بهاری محبت ز یاری

     دلم غرق خون شد عجب روزگاری

    ای زندگی دلگیرم از توغمهات منو دیوونه کرده

    هرچی غم و درد تو دنیا یک جا تو قلبم لونه کرده

      دیدی که هیچ کی پناهم نبود

     هیچ وقت کسی چشم به راهم نبود

    حتی کسی با دل خسته ام در زندگی تکیه گاهم نبود

     ندیدم بهاری محبت ز یاری

     دلم غرق خون شد عجب روزگاری

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 0:29 AM | |







هنوزم تو شب هات ، اگه ماه و داری!؟

 

تو اون شام مهتاب ،  کنارم نشستی

عجب شاخ گل وار، به پایم شکستی

قلم زد نگاهت ، به نقش آفرینی

 که صورت گری را ، نبود این چنینی

 پریزاد عشق رو ، مه آسا کشیدی

خدا را به شوق ، تماشا کشیدی

تو دونسته بودی ، که خوش باورم من

شکفتی و گفتی ، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی ؟

تو گفتی یه بی تاب !

تا گفتم دلت کو؟

تو گفتی که در یاب !

قسم خوردی بر ما ، که عاشق ترینی

 تو یک جمع عاشق ،

تو صادق ترینی ! 

 همون لحظه ابری ، رخ ماه و آشفت

به خود گفتم ای وای !

مبادا دروغ گفت ؟

گذشت روزگاری ، از اون لحظه ی ناب

 که معراج دل بود ، به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق ، چه محتاج نشستم

تو هر شام مهتاب ، به یادت شکستم

تو ، از این شکستن ، خبر داری یا نه؟

 هنوز شور عشق و ، به سر داری یا نه ؟

هنوزم تو شب هات ، اگه ماه و داری!؟

 من اون ماه و دادم ، به تو یادگاری

هنوزم تو شب هات ، اگه ماه و داری!؟

 من اون ماه و دادم ، به تو یادگاری

 

صدایش کردم و گفتا جانم

 

به جان آورد صدایش جان به جانم

 

سرم پایین شد و حیران برفتم

 

ندانست خود چه کرد با روح و جانم

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 3:27 AM | |







در وفا کس نیست تمام استاد پس وفا از وفا بیاموزم...

               

                  در وصالت چه را بیاموزم؟

                  در فراقت چه را بیاموزم؟

                   یا  تو با درد من بیامیزی

                   یا من از تو دوا بیاموزم

                   می گریزی زمن که نادانم

                      یا بیامیز یا بیامیزم

             چون خدا است با تو در شب و روز

                   بعد از این ازخدا بیاموزم

                 در وفا کس نیست تمام استاد

                   پس وفا از وفا بیاموزم...

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 2:2 AM | |







تاریخ مرگ و ماتم است این کهنه تقویم روی میز

 

       تاریخ مرگ و ماتم است این کهنه تقویم روی میز

 

       هر برگ آنرا پاره کن میان شعله ها بریز

  

       باید قلم گرفت به دست تقویم تازه ای نوشت!

 

      باید که تن نداد و رفت به جستجوی سرنوشت

  

      این کهنه تقویم غریب تکرار تاریخ عذاست

 

        بی ابتدا بی انتهاست...

  

       باید جهان را تازه دید

   

       رفت و به فردا ها رسید

 

       برای یک آغاز نو نباید انتظار کشید...

 

       به اعتماد دست هم

 

       باید گرفت از نو قلم...

 

      باید که خط زد و نوشت

 

       از ابتدا قدم قدم

  

       تاریخ مرگ و ماتم است

 

       این کهنه تقویم غم است

  

       بی ترس دوزخ یا بهشت

 

       از زندگی باید نوشت...

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 1:13 AM | |







عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد.............

 

دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم

دلت را میپویند مبادا شعله ای در آن نهان باشد

روزگار غریبیست نازنین

روزگار غریبیست نازنین

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

روزگار غریبیست نازنین

و در این بن بست کج و پیچ سرما آتش را به سوگوارسرود و شعر

فروزان میکنند

به اندیشیدن خطر مکن

روزگار غریبیست نازنین

آنکه بر در میکوبد شباهنگام به کشتن چراغ آمده است

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

دهانت را میبویند مبادا گفته باشی دوستت دارم

دلت را میپویند مبادا شعله ای در آن نهان باشد

روزگار غریبیست نازنین

روزگار غریبیست نازنین

نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

آنک قصابانند بر گذرگاه ها مستقر با کنده و ساطوری خون آلود

و تبصم را بر لبها جراحی میکنند و ترانه را بر دهان

کباب قناری بر آتش سوسن و یاس

شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

ابلیس پیروز مست صور اعزای ما را بر سفره نشسته است

خدای را در پستوی خانه نهان باید کرد

خدای را در پستوی خانه نهان باید کرد

نعره کن ای سزمین جان سپردن نعره کن

نعره کن ای خاک خسته خاک گلگون نعره کن

شب حق حق شب پر پر زدن چلچله هاست

از غزل گریه پرم خانه هم غصه کجاست

این همه جوخه این همه دار این همه مرگ

این همه عاشق خفته در خون

این همه زندان این همه درد این همه اشک

نعره هایت کو خاک گلگون

شب حق حق شب پر پر زدن چلچله هاست

از غزل گریه پرم خانه هم غصه کجاست

خاک گل مردگی و قعطی و آفت زدگی

وطن تعزیه در مرگ و مصیبت زدگی

شب یاران شب زندان شب ویرانی ماست

شب ادام رفیقان گل و نور و صداست

این همه جوخه این همه دار این همه مرگ

این همه عاشق خفته در خون

این همه زندان این همه درد این همه اشک

نعره هایت کو خاک گلگون

شب حق حق شب پر پر زدن چلچله هاست

از غزل گریه پرم خانه هم غصه کجاست

خاک گل مردگی و قعطی و آفت زدگی

وطن تعزیه در مرگ و مصیبت زدگی

شب یاران شب زندان شب ویرانی ماست

شب ادام رفیقان گل و نور و صداست

شب ادام رفیقان گل و نور و صداست

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 0:30 AM | |







۱۸ سالروز قیام غرور آمیز دانشجویان گرامی باد

 

من اگر برخیزم تو اگر برخیزی همه برمی خیزند

من اگر بنشینم تو اگر بنشینی چه  کسی بر خیزد 

(برای دیدن بقیه عکسها بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)


ادامه مطلب

[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 0:0 AM | |







در پی تظاهراتهایی که چندوقت پیش برای نشان دادن اعتراض نسبت به ادعای دولت

امارات در مورد خلیج فارس و سه جزیره ایرانی و دخترانی که به دبی صادر میشوند

و........هزاران هزار خیانت و جنایتی که در آن دولت امارات متحده عربی با آخوندها

همکاری میکند و به نوعی شریک جرمه آخوندهاست کسانی بودند که به من میگفتند 

به تو چه میری بابا  نمیدونم به توچه  که  دبی چی میگزره به تو چه  که آماره سنی

دخترهایی  که دارند صادر میشوند  به دبی داره به ۹ سال  میرسه و نام خلیج فارس

میخواهد بشه خلیج عربی تو بچسب به زندگیت و خلاصه از این جور حرفها اما من

هیچی نمیگم  فقط جواب آنها رابا این عکس میدم وهیچ توضیحی ام دربارش نمیدم

چون  دیگه اصلا نیازی به توضیح  نیست درد و غمی که دراین عکس نهفته فقط

 تا این اندازه بگم که دریک طرف عکس تصویری از یکی ازخیابان های دبی و در

  آن سوی عکس منظره ای ازخیابانی واقع در پایتخت ایران است اگر آن کسانی که  

این حرفها رو به من میزدند یک ذره غیرت و حس وطن پرستی داشته باشند این  

دلیله قانع کنندهای براشون  باشه بلکه آنها نیز به پاخیزند


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 0:12 AM | |







حرکت از این بیش شتابان کنیم

                                                            

 

حرکت از اين بيش شتابان کنيم
ولوله در ولوله باران کنيم

جنگل و شهر و ده و کوه و کمر
از نفس خويش شکوفان کنيم

دانه هر گل که تو پرپر کنی
باز بکاريم و دو چندان کنيم

پای بکوبيم و بر اريم دست
خنده زنان ترک سر و جان کنيم

روشن از ايمان به طلوعی قريب
چوبه اعدام چراغان کنيم

دل چو به پيمان خدا داده ايم
سر گرو حرمت پيمان کنيم

تا تو بدانی چه ما می کنيم
هر چه تو گفتي نکنيد ان کنيم

اتش پنهان درون، برون
از دل خاکستر ايران کنيم

شعله بگيريم از اين اتش و
مشعل تاريخ فروزان کنيم

مشعل تاريخ فروزان کنيم
ساخته يی هر چه تو، ويران کنيم

خواب و خيال خوشت اشفته ايم
بيش، از اين نيز پريشان کنيم

می شنوی؟ اين تپش طبل ماست
باش و ببين تا که چه طوفان کنيم

حرکت از اين بيش شتابان کنيم
ولوله در ولوله باران کنيم
 

      سلام

   امیدوارم حال همه شما عزیزان  خوب باشه من  یه تشکر اساسی به شما عزیزان به ویژه 

   سپیده عزیز که از مشتری های  پرو پا قرص وبم از آقا مصطفی (داریوش لاین) ویلداجان

   وحکمت عزیز و .......... خلاصه همه  کسانی که قدم چشمان من  میگزارند و به وب لاگ

   من سرمیزنند وبا نظرات لطفشون واقعا به من دلگرمی وانرژی میدند برای ادامه دادن این

   راه وروزبه روزبهتر کردن وب که ان شاءالله این بارهم بتونم نظر شماعزیزان وجلب کنم.

   یک تشکر خیلی ویژه جا داره از آقا مصطفی گل بکنم که درتبلیغ واطلاع رسانی تظاهراتی

   که چندروزپیش بود واقعا منویاری کرد و دراین راه با من همراه شد مصطفی جان نمیدونم

   درتظاهرات شرکت کردی یا نه؟ اما مطمئا باش که درمیان شرکت کنندگان کسانی بودند که

   ازطریق وبلاگ زیبای تو بااطلاع شده بودند و دراین حرکت ملی وعظیم حضور پیدا کرده

   بودند ازت یه دنیا ممنونم با  درود فراوان بر تو دوست عزیز و خوبم.

 برای دریافت گزارش و فیلم های اختصاصی از تجمع مردم در مقابل سفارت امارات برای

    اعتراض به تغییر نام خلیج فارس به وبلاگ دوست نازنینم یلدا مراجعه کنید            

     www.irandokht1981.blogfa.com    

            


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 2:22 AM | |







چشم من

 

    چشم من

    

چشم من  بيا من رو ياري بكن       گونه هام خشکیده شد کاری بکن

 غير گريه مگه كاري میشه كرد        کاری  از  ما  نمیاد  زاری   بکن 

       اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد

تا  قيامت  دل  من  گريه مي ‌خواد

 هر چی دریا  رو زمین داره خدا         با  تموم  ابـــــــراي  آسمون ها

 كاشكي ميداد همه  رو به چشم من         تا چشمام به حال من  گریه کنن  

اون كه رفته ديگه هيچوقت  نمياد

تا  قیامت  دل  من   گریه  میخواد

 


[+] نوشته شده توسط سعید قاسمی در 1:22 AM | |







پرچم شیر و خورشید

 

                            شیر خورشید چگونه به روی پرچم ایران گذاشته و برداشته شد


نخستين اشاره در تاريخ اساطير ايران به وجود پرچم، به قيام کاوه آهنگر عليه ظلم و ستم آژي دهاک(ضحاک) بر ميگردد. در آن هنگام کاوه براي آن که مردم را عليه ضحاک بشوراند، پيش بند چرمي خود را بر سر چوبي کرد و آن را بالا گرفت تا مردم گرد او جمع شدند. سپس کاخ فرمانرواي خونخوار را در هم کوبيد و فريدون را بر تخت شاهي نشانيد
فريدون نيز پس از آنکه فرمان داد تا پاره چرم پيش بند کاوه را با ديباهاي زرد و سرخ و بنفش آراستند و دُر و گوهر به آن افزودند، آن را درفش شاهي خواند و بدين سان " درفش کاويان " پديد آمد. نخستين رنگهاي پرچم ايران زرد و سرخ و بنفش بود، بدون آنکه نشانه اي ويژه بر روي آن وجود داشته باشد. درفش کاويان صرفاً افسانه نبوده و به استناد تاريخ تا پيش از حمله اعراب به ايران، بويژه در زمان ساسانيان و هخامنشيان پرچم ملي و نظامي ايران را درفش کاويان مي گفتند، هر چند اين درفش کاوياني اساطيري نبوده است
محمدبن جرير طبري در کتاب تاريخ خود به نام الامم و الملوک مينويسد: درفش کاويان از پوست پلنگ درست شده، به درازاي دوازده ارش که اگر هر ارش را که فاصله بين نوک انگشتان دست تا بندگاه آرنج است 60 سانتي متر به حساب آوريم، تقريباٌ پنج متر عرض و هفت متر طول ميشود. ابولحسن مسعودي در مروج اهب نيز به همين موضوع اشاره ميکند
به روايت اکثر کتب تاريخي، درفش کاويان زمان ساسانيان از پوست شير يا پلنگ ساخته شده بود، بدون آنکه نقش جانوري بر روي آن باشد. هر پادشاهي که به قدرت مي رسيد تعدادي جواهر بر آن مي افزود. به هنگام حملهٌ اعراب به ايران، در جنگي که در اطراف شهر نهاوند در گرفت درفش کاويان به دست آنان افتاد و چون آن را همراه با فرش مشهور " بهارستان " نزد عمربن خطاب خليفه مسلمانان، بردند وي از بسياري گوهرها، دُرها و جواهراتي که به درفش آويخته شده بود دچار شگفتي شد و به نوشته فضل الله حسيني قزويني در کتاب المعجم مينويسد: " امير المومنين سپس بفرمود تا آن گوهرها را برداشتند و آن پوست را سوزانيدند "
با فتح ايران به دست اعراب - مسلمان، ايرانيان تا دويست سال هيچ درفش يا پرچمي نداشتند و تنها دو تن از قهرمانان ملي ايران زمين، يعني ابومسلم خراساني و بابک خرم دين داراي پرچم بودند. ابومسلم پرچمي يکسره سياه رنگ داشت و بابک سرخ رنگ به همين روي بود که طرفداران اين دو را سياه جامگان و سرخ جامگان مي خواندند. از آنجائي که علماي اسلام تصويرپردازي و نگارگري را حرام ميدانستند تا سالهاي مديد هيچ نقش و نگاري از جانداران بر روي درفش ها تصوير نمي شد

نخستين تصوير بر روي پرچم ايران

در سال 355 خورشيدي 976 ميلادي که غزنويان، با شکست دادن سامانيان، زمام امور را در دست گرفتند، سلطان محمود غزنوي براي نخستين بار دستور داد نقش يک ماه را بر روي پرچم خود که رنگ زمينه آن يکسره سياه بود زردوزي کنند. سپس در سال 410 خورشيدي ( 1031 ميلادي ) سلطان مسعود غزنوي به انگيزه دلبستگي به شکار شير دستور داد نقش و نگار يک شير جايگزين ماه شود و از آن پس هيچگاه تصوير شير از روي پرچم ملي ايران برداشته نشد تا انقلاب ايران در سال 1979 ميلادي

 

 


افزوده شدن نقش خورشيد بر پشت شير

در زمان خوارزمشاهيان يا سلجوقيان سکه هائي زده شد که بر روي آن نقش خورشيد بر پشت آمده بود، رسمي که به سرعت در مورد پرچمها نيز رعايت گرديد. در مورد علت استفاده از خورشيد دو ديدگاه وجود دارد، يکي اينکه چون شير گذشته از نماد دلاوري و قدرت، نشانه ماه مرداد ( اسد ) هم بوده و خورشيد در ماه مرداد در اوج بلندي و گرماي خود است، به اين ترتيب همبستگي ميان خانه شير ( برج اسد ) با ميانهٌ تابستان نشان داده مي شود. نظريه ديگر بر تاًثير آئين مهرپرستي و ميترائيسم در ايران دلالت دارد و حکايت از آن دارد که به دليل تقدس خورشيد در اين آئين، ايرانيان کهن ترجيح دادند خورشيد بر روي سکه ها و پرچم بر پشت شير قرار گيرد

 



پرچم در دوران صفويان

در ميان شاهان سلسله صفويان که حدود 230 سال بر ايران حاکم بودند تنها شاه اسماعيل اول و شاه طهماسب اول بر روي پرچم خود نقش شير و خورشيد نداشتند. پرچم شاه اسماعيل يکسره سبز رنگ بود و بر بالاي آن تصوير ماه قرار داشت. شاه طهماسب نيز چون خود زادهً ماه فروردين ( برج حمل ) بود دستور داد به جاي شير و خورشيد تصوير گوسفند ( نماد برج حمل ) را هم بر روي پرچمها و هم بر سکه ها ترسيم کنند. پرچم ايران در بقيهً دوران حاکميت صفويان سبز رنگ بود و شير و خورشيد را بر روي آن زردوزي مي کردند. البته موقعيت و طرز قرارگرفتن شير در همهً اين پرچمها يکسان نبوده، شير گه نشسته بوده، گاه نيمرخ و گاه رو به سوي بيننده. در بعضي موارد هم خورشيد از شير جدا بوده و گاه چسبيده به آن. به استناد سياحت نامهً ژان شاردن جهانگرد فرانسوي استفاده او بيرق هاي نوک تيز و باريک که بر روي آن آيه اي از قرآن و تصوير شمشير دوسر علي يا شير خورشيد بوده، در دوران صفويان رسم بوده است. به نظر مي آيد که پرچم ايران تا زمان قاجارها، مانند پرچم اعراب، سه گوشه بوده نه چهارگوش

پرچم در عهد نادرشاه افشار

نادر که مردي خود ساخته بود توانست با کوششي عظيم ايران را از حکومت ملوک الطوايفي رها ساخته، بار ديگر يکپارچه و متحد کند. سپاه او از سوي جنوب تا دهلي، از شمال تا خوارزم و سمرقند و بخارا، و از غرب تا موصل و کرکوک و بغداد و از شرق تا مرز چين پيش روي کرد. در همين دوره بود که تغييراتي در خور در پرچم ملي و نظامي ايران بوجود آمد. درفش شاهي يا بيرق سلطنتي در دوران نادرشاه از ابريشم سرخ و زرد ساخته مي شد و بر روي آن تصوير شير و خورشيد هم وجود داشت اما درفش ملي ايرانيان در اين زمان سه رنگ سبز و سفيد و سرخ با شيري در حالت نيمرخ و در حال راه رفتن داشته که خورشيدي نيمه بر آمده بر پشت آن بود و در درون دايره خورشيد نوشته بود: " المک الله " سپاهيان نادر در تصويري که از جنگ وي با محمد گورکاني، پادشاه هند، کشيده شده، بيرقي سه گوش با رنگ سفيد در دست دارند که در گوشهً بالائي آن نواري سبز رنگ و در قسمت پائيتي آن نواري سرخ دوخته شده است. شيري با دم برافراشته به صورت نيمرخ در حال راه رفتن است و درون دايره خورشيد آن بازهم " المک الله " آمده است. بر اين اساس ميتوان گفت پرچم سه رنگ عهد نادر مادر پرچم سه رنگ فعلي ايران است. زيرا در اين زمان بود که براي نخستين بار اين سه رنگ بر روي پرچم هاي نظامي و ملي آمد، هر چند هنوز پرچمها سه گوشه بودند

دورهً قاجارها، پرچم چهار گوشه

در دوران آغامحمدخان قاجار، سر سلسلهً قاجاريان، چند تغيير اساسي در شکل و رنگ پرچم داده شد، يکي اين که شکل آن براي نخستين بار از سه گوشه به چهارگوشه تغيير يافت و دوم اين که آغامحمدخان به دليل دشمني که با نادر داشت سه رنگ سبز و سفيد و سرخ پرچم نادري را برداشت و تنها رنگ سرخ را روي پرچم گذارد. دايره سفيد رنگ بزرگي در ميان اين پرچم بود که در آن تصوير شير و خورشيد به رسم معمول وجود داشت با اين تفاوت بارز که براي نخستين بار شمشيري در دست شير قرار داده شده بود. در عهد فتحعلي شاه قاجار، ايران داراي پرچمي دوگانه شد. يکي پرچمي يکسره سرخ با شيري نشسته و خورشيد بر پشت که پرتوهاي آن سراسر آن را پوشانده بود. نکته شگفتي آور اين که شير پرچم زمان صلح شمشير بدست داشت در حالي که در پرچم عهد جنگ چنين نبود. در زمان فتحعلي شاه بود که استفاده از پرچم سفيد رنگ براي مقاصد ديپلماتيک و سياسي مرسوم شد. در تصويري که يک نقاش روس از ورود سفير ايران " ابوالحسن خان شيرازي " به دربار تزار روس کشيده، پرچمي سفيد رنگ منقوش به شير و خورشيد و شمشير، پيشاپيش سفير در حرکت است. سالها بعد، اميرکبير از اين ويژگي پرچم هاي سه گانهً دورهً فتحعلي شاه استفاده کرد و طرح پرچم امروزي را ريخت. براي نخستين بار در زمان محمدشاه قاجار ( جانشين فتحعلي شاه ) تاجي بر بالاي خورشيد قرار داده شد. در اين دوره هم دو درفش يا پرچم به کار مي رفته است که بر روي يکي شمشير دو سر حضرت علي و بر ديگري ش